Even voorstellen

Mijn naam is Marjan Nielsen.

Naaien is mij met de paplepel ingegeven. Als kind al zat ik er met mijn neus bovenop. Ik was "lang, dun en lekker", zei mijn moeder altijd over mijn lange benen en armen: daar was geen kleding voor te vinden. Dus naaide en breide zij veel voor mij. Zelf mocht ik later ook op haar naaimachine wat voor mijzelf naaien. Toen ik na de middelbare school nog niet zo goed wist wat ik later wilde worden en ik waarschijnlijk voor een opleiding ver van huis op kamers zou moeten gaan, leek een jaartje Vormingsklas (aan de Huishoudschool, n de HBS) een goed idee. Daar vervielen dat jaar om organisatorische redenen de muzieklessen en werden de naailessen met dat aantal uren uitgebreid, met als gevolg wekelijks 7 uur naailes. De liefde voor het naaien was geboren. Op kamers had ik een eigen naaimachine en regelmatig maakte ik wat voor mijzelf van een patroon. Een lapjesdeken (10x10cm) was ook n van die projecten!
Opleiding afgemaakt, een baan, een man en kinderen. De kinderen waren dankbare gebruikers van mijn creaties. Voor mijn dochter (ook lang en slank) mocht ik ook nog tijdens haar middelbare schooltijd diverse kledingstukken naaien en voor enkele galafeesten maakte zij haar wensen kenbaar die ik dan verwezenlijkte: een pantalon met colbertje en een gala rok met top. Haar klas reageerde altijd positief: oh! waar heb je dat gekocht.......?

10 jaar geleden ben ik begonnen aan de vijf opleidingen van Instituut Cuppens-Geurs. Elk onderdeel is met een examen (met lof en eer) afgesloten. Wat als een hobby begon, werd een uit de hand gelopen hobby en met de laatste opleiding (voor Lerares) besloot ik er ook iets mee te gaan doen. Mijn hobby is mijn vak geworden.

Ik ben aangesloten bij de vereniging van Leraressen van Instituut Cuppens-Geurs, en sinds september 2010  ingeschreven bij de Kamer van Koophandel.